Lifestyle

Zasady rozgrywania Hubertusa

Zasady rozgrywania Hubertusa
 
Hubertus  i jego historia 
 
PicasaIMG_6138.jpg
Hubertus, czyli Święto Huberta to święto myśliwych, leśników oraz jeźdźców przypadające na 3 listopada. Obecna forma obchodów Święta Hubertusa, zdecydowanie różni się od tej sprzed lat. Wiele osób kojarzy rysunki, zdjęcia jeźdźców z sforą psów myśliwskich, którzy pokonują różne przeszkody terenowe takie jak rowy z wodą, kłody itp. W Polsce tradycja ta przetrwała w formie Biegów Myśliwskich, czyli tak zwanego Hubertusa. Hubertusy organizowane są zazwyczaj od połowy października do połowy listopada. Hubertusa możemy podzielić w większości przypadków na trzy części: poszukiwanie lisa przez dzieci, wspólna jazda w terenie uczestników oraz pogoń za lisem.
 
 
IMG_7143.JPG
Przykładowy scenariusz obchodów Hubertusa:
 
Oficjalne powitanie uczestników przez mastera lub gospodarza.
Zabawa dla dzieci i młodzieży czyli piesze lub konne poszukiwanie lisa schowanego gdzieś w terenie, pomiędzy krzakami, drzewami i innymi miejscami.
Wyjazd w teren uczestników Hubertusa dla dorosłych. W terenie jeźdźcy zmagają się z przeszkodami.
Po powrocie z terenu jeźdźcy przenoszą się na miejsce gdzie odbywa się gonitwa. Na sygnał mastera rozpoczyna się pogoń za lisem.
 
 
Po emocjonujących zmaganiach przychodzi pora na integrację przy ognisku, wieczorny „bal koniarzy”. Jest to świetna okazja do opowiadań pełnych emocji, integracji oraz świetnej zabawy do białego rana. 
 
Strój
 
Chcąc uczestniczyć w Hubertusie należy pamiętać o odpowiednim eleganckim stroju. Mile widziane, są marynarki, fraki, białe koszule, żaboty oraz krawaty. Podobnie jak w przypadku zawodów, białe bryczesy podkreślają ważność tego dnia. Należy oczywiście pamiętać również o odpowiednim obuwiu jeździeckim (sztyblety, oficerki) oraz ochronie głowy (kask, toczek). Uciekający nazywany lisem powinien mieć przyczepioną do ramienia skórę z lisa lub samą kitę
 
kita1.png
 
 
Regulamin 
 
IMG_7158.JPG
Każdy Hubertus może mieć nieco inne zasady rozgrywania oraz regulamin. Istnieją jednak zasady, związane z tradycją. 
 
 
I. Bieg prowadzony jest przez tak zwanego mastera, który jedzie, jako pierwszy. Nikt z uczestników nie może go wyprzedzić, inaczej zostaje wykluczony z biegu. Bezwzględnie należy przestrzegać poleceń mastera. 
 
II. Nie wiele osób zdaje sobie jednak sprawę, że istnieje również funkcja tak zwanego kontrmastera. Osoba ta podobnie jak master, czuwa nad porządkiem, przestrzeganiem regulaminu.  Jest to bardzo ważna funkcja, szczególnie w sytuacji, gdy któryś z jeźdźców spadnie i nie chce kontynuować jazdy lub w przypadku kontuzji konia.
 
III. Każdy jeździec miejsce obrane na początku biegu musi utrzymać do końca. Zmiana miejsc jest dozwolona dopiero po sygnale nawołującym do pogoni za lisem. 
 
IV. Kolejnymi oczywistymi zasadami są zasady można rzecz „kulturalnej jazdy” czyli: nie zajeżdżanie drogi innym, nie najeżdżanie na jeźdźca przed sobą, czy też spychanie z trasy oraz wiele innych, które mogłyby być uznane za rywalizację nie fair. 
 
V. Zmiany chodów sygnalizowane są przez mastera głosem oraz poprzez podniesienie ręki. Jeźdźcy powinni powtarzać tą komendę dalej, aby dotarła aż do ostatniego konia, czyli jeźdźca kontrmastera. Master powinien obserwować całą grupę i dostosować tempo, aby wszyscy poruszali się tym samym chodem. 
 
VI. Pogoń za lisem odbywa się zazwyczaj po usłyszeniu sygnału trąbki lub okrzyku mastera „LIS!” lub „Pogoń za lisem”. Wówczas na placu, łące lub innym terenie gdzie rozgrywana jest gonitwa pojawia się jeździec.
 
1234.jpg
 
VII. „Lis”, czyli uciekający jeździec powinien mieć przyczepioną lisią kitę lub skórę z lisa na lewym ramieniu.
VIII. Uczestnicy gonitwy mogą ściągnąć kitę tylko prawą ręką goniąc „lisa” z boku lub z tyłu. 
 
IX. „Lis” może schować się na chwilę do nory. Nora lisa to obszar o wymiarach 10 m x 10 m ogrodzony niskim płotkiem. Uciekający może wskoczyć na chwilę do nory, aby dać odpocząć sobie i goniącym.

 
X. Pogoń za lisem kończy się kiedy jeden z jeźdźców w prawidłowy sposób ściągnie lisa z uciekającego jeźdźca, a master  wyda okrzyk  „Koniec polowania – lis złapany!” , „Lis złapany” lub „Mamy nowego lisa”. 
 
XI. Zwycięzca pogoni dołącza do mastera gdzie tworzy z nim szyk jadą obok siebie. Osoba, która złapała lisa w roku kolejnym ma za zadanie bycie „lisem”. 
 
XII. Ostatnia najważniejsza zasada Hubertusów – to dobra zabawa, zarówno na koniach podczas biegu u pogoni, jak i podczas wieczornego spotkania przy ognisku na „Hubertusowym” spotkaniu do rana. 
 
 
Hubertus oczami goniącego

 
Zapraszamy  do obejrzenia najciekawszych  relacji z  Hubertusów na naszym portalu.
 
Hubertus w jesiennych kolorach
 
Hubertus oczami lisa – bardzo ciekawa relacja uciekającego lisa
 
Tradycyjny Hubertus w Stajni Rotmistrz Węgry
 
XV-lecie Stajni Iskra – Hubertus i zawody w skokach
 
Hubertus – Prabuty
Komentarze

Prześlij nam newsa